اولی ها

انواع راهبرد های آموزشی

نکات کلیدی انواع راهبرد های آموزشی که شامل آموزش مستقیم، آموزش غیر مستقیم، آموزش تعاملی، یادگیری تجربی و مطالعه مستقل می باشد شناسایی و تاثیر آن در یادگیری مطرح گردید.

آموزش مستقیم:

راهبرد آموزش مستقیم دارای بالاترین میزان مربی محوری و بیشترین کاربرد در آموزش می باشد.

این راهبرد شامل روش هایی نظیر سخنرانی، پرسش و پاسخ، تدریس صریح شفاهی، عملی و نمایش می باشد.

راهبرد آموزش مستقیم برای بسط اطلاعات و یا آموزش گام به گام مهارت ها مناسب است.

این راهبرد هم چنین برای ارائه روش های دیگر تدریس و یا فعال کردن متربیان در جریان کسب و تفسیر دانش مناسب است.

آموزش مستقیم معمولا به شیوه ی قیاسی صورت می گیرد.

برای اطمینان از تحقق اهداف آموزشی مربیان باید از راهبرد های متنوع آموزشی استفاده کنند.

نمونه بارز روش آموزش مستقیم سخنرانی است.

سخنرانی یکی از بخش های با ارزش تدریس مربی است، به شرط آن که استفاده از این روش مکرر صورت نگیرد و یا در مواردی که روش های دیگر باز دهی بیشتری دارند از این روش استفاده نشود.

نکته سنجی، جذابیت کلام و توانایی انگیزش مربی می تواند باعث شکوفایی و تحریک فکر، تخیل ، کنجکاوی و حس کاوشگری شود.

آموزش غیر مستقیم:

خلاقیت ، استقراء، حل مسئله، تصمیم گیری و اکتشاف، اصطلاحاتی هستند که گاهی اوقات به جای توصیف آموزش غیر مستقیم به کار می روند.

در آموزش غیر مستقیم، نقش مربی از سخنرانی/ هدایتگر به نقش تسهیل گر/ حمایتگر و منبع مرجع تغییر می کند.

در مقایسه با راهبرد آموزش غیر مستقیم، راهبرد های آموزش غیر مستقیم یادگیرنده محور محسوب می شوند تا مربی محور، اگر چه هر دو راهبرد می توانند با هم ترکیب شوند.

در آموزش غیر مستقیم ممکن است با آموزش مستقیم زمان بیشتری صرف شود، مربیان مقداری کنترل و نظارت خود را از دست بدهند و نتایج کار چندان قابل پیش بینی و قابل اطمینان نباشد.

آموزش غیر مستقیم همچنین برای توسعه اطلاعات جزئی، آموزش گام به گام مهارت ها، خلاصه کردن محتوا و یادآوری بی واسطه، راهبرد مناسبی نیست.

راهبرد آموزش غیر مستقیم زمانی مناسبت بیشتر پیدا می کند که:

نتایج تفکر مورد نظر است.

فرایند نیز مانند محصول دارای اهمیت است.

متربیان به تحقیق یا کشف چیزی و استفاده از آن در آموزش های بعدی نیاز دارند.

بیشتر از یک بار برای پاسخگویی فرصت وجود دارد.

بر ادراک فردی و نگهداری طولانی مدت مفاهیم و تعمیم ها تاکید می شود.

درگیر شدن با مسئله و انگزه برای انجام کار، نهادینه و خود جوش شده است.

توانایی تصمیم گیری و حل مسئله اهمیت دارد.

آموزش تعاملی

آموزش تعاملی روی بحث گروهی و مشارکت افراد تاکید دارد.

بحث گروهی و مشارکت متربیان به فرصتی برای توسعه ایده ها، تجربیات، کسب دانش یا بینش از مربی و همسالان برای زایش ایده های جدید تفکر تبدیل است.

در این راهبرد لازم است:

- مربی رئوس مطالب را خلاصه کند.

- زمان بحث را تنظیم کند.

- اندازه و نوع ترکیب گروهها را مشخص کند.

- از گروهها گزارش کار بخواهد.

- هنگام کار آن ها را راهنمایی کند.

آموزش تعاملی نیازمند تقویت مهارت های مشاهده، گوش دادن و مهارت دخالت موثر در بحث هم در یادگیرنده و هم در مربی است.

موفقیت راهبرد آموزش تعاملی و روش های متعدد آن تا حد زیادی به تسلط مربی در آموزش و پویایی گروه بستگی دارد.

یادگیری تجربی

یادگیری تجربی، جزء به کل ( استقرائی )، یادگیرنده مدار و فعالیت محور است.

تفکر در باره ی فرایند و نتایج یک آزمایش یا فعالیت میدانی و استفاده از آموخته ها در موقعیت جدید از دیگر عوامل مهم در یادگیری تجربی است.

برخی خصوصیات یادگیری تجربی عبارتند از:

- شرکت یادگیرنده در یک فعالیت، برخورد نقادانه با فعالیت و بیان آموخته ها و احساسات خود

- بررسی و تجزیه ی اطلاعات و کشف نکات مفید و به کارگیری آموخته ها در موقعیت جدید

- در یادگیری تجربی فرایند یادگیری بیشتر از نتیجه یادگیری دارای اهمیت است.

- مربی می تواند از یادگیری تجربی به عنوان راهبرد آموزش هم در داخل کلاس و هم در بیرون کلاس استفاده کند.

- برای مثال، مطالعه ی رشد و نمو دانه ی کاشته شده در منزل و یا مطالعه زندگی کرم های خاکی و نظایر آن از جمله مثال های کاربرد راهبرد آموزش تجربی در آموزش است.

ویژگی مهم در تحقق آموزش تجربی همکاری همه جانبه مسئولین مدرسه، اولیای متربیان و افراد دیگر جامعه در تامین منابع مالی و اختصاص زمان و فضای لازم است. از این رو آموزش تجربی بستر تعامل جمعی گروههای درگیر در فرایند است.

مطالعه مستقل

منظور از این راهبرد طیفی از روش هاست که برای تشویق متربیان به کسب اتکاء به نفس و پیشرفت فردی به کار می رود.

منظور از مطالعه مستقل، مطالعه برنامه ریزی شده توسط شاگرد با نظارت مربی است.

برای آنکه متربی بتواند با تغییرات پیرامون خود سازگاری پیدا کند و توانمندی خود را در مقابله با تغییرات حفظ کرده و ارتقادهد، لازم است توانایی یادگیری مادام العمر را کسب کند.

فراهم کردن منابع و مواد آموزشی برای یادگیری مستقل بسیار اهمیت دارد.

همچنین توانایی دست یابی به اطلاعات و بازی و پردازش اطلاعات اهمیت دارد.

برای کسب این توانایی تکالیف متنوع و گسترده لازم است.

تکالیف باید با توانایی های فردی متربیان متناسب باشد وبتواند مهارت های آن ها را به کار بگیرد و به نوبه خود مهارت ها را ارتقا بدهد.